Ilustración del Verso 39

रामादिमूर्तिषु कलानियमेन तिष्ठन् नानावतारमकरोद्भुवनेषु किन्तु । कृष्णः स्वयं समभवत्परमः पुमान्यो गोविन्दमादिपुरुषं तमहं भजामि ॥ ३९ ॥

rāmādi-mūrtiṣu kalā-niyamena tiṣṭhan
nānāvatāram akarod bhuvaneṣu kintu
kṛṣṇaḥ svayaṁ samabhavat paramaḥ pumān yo
govindam ādi-puruṣaṁ tam ahaṁ bhajāmi

Adoro a Govinda, el Señor primigenio, la Persona Suprema, quien, aunque permanece eternamente establecido en Sus formas, comenzando con Rāma, conforme al orden de Sus porciones plenarias y expansiones, manifestó diversos avatāras por todos los mundos, pero que Él mismo advino como Kṛṣṇa.

rāma-ādi-mūrtiṣu—en Sus formas, comenzando con Rāma; kalā-niyamena—conforme al orden de Sus porciones plenarias y expansiones; tiṣṭhan—permaneciendo establecido; nānā-avatāram akarot—manifestó diversos avatāras; bhuvaneṣu—por todos los mundos; kintu—pero; kṛṣṇaḥ svayam—el propio Kṛṣṇa; samabhavat—advino personalmente; paramaḥ pumān—la Persona Suprema; yaḥ—quien; govindam—a Govinda; ādi-puruṣam—al Señor primigenio; tam—a Él; ahaṁ—yo; bhajāmi—adoro.

Dig-darśinī-ṭīkā

Śrī Jīva Gosvāmī

Ahora Brahmā explica que ese mismo Señor desciende a veces personalmente al mundo material mediante Su propia porción. Por ello dice: rāmādi-mūrtiṣu. La Persona Suprema conocida como Kṛṣṇa permanece establecida en formas como Rāma, manifestando únicamente las potencias específicas propias de cada una de ellas; y, al manifestar esas respectivas formas, produce diversos avatāras en los distintos mundos.

Sin embargo: kṛṣṇaḥ svayaṁ samabhavat. «Él mismo advino como Kṛṣṇa». El sentido, por tanto, es: «Adoro a Govinda, quien se distingue por este pasatiempo singular».

Esto se confirma en el Décimo Canto del Śrīmad-Bhāgavatam (10.2.40), en las oraciones de los semidioses:

matsyāśva-kacchapa-varāha-nṛsiṁha-haṁsa-
rājanya-vipra-vibudheṣu kṛtāvatāraḥ tvaṁ
pāsi nas tri-bhuvanaṁ ca yathādhuneśa
bhāraṁ bhuvo hara yadūttama vandanaṁ te

«¡Oh Señor!, anteriormente has venido como Matsya, Hayagrīva, Kūrma, Nṛsiṁha, Varāha y Haṁsa; como Rāmacandra entre los kṣatriyas; como Paraśurāma entre los brāhmaṇas; y como Vāmanadeva entre los semidioses, para protegernos a nosotros y a los tres mundos. Ahora, ¡oh Señor!, ¡oh el mejor de los Yadus!, por favor, alivia la carga de la Tierra. Te ofrecemos nuestras respetuosas reverencias.»

Brahma-saṁhitā-prakāśinī

Śrīla Bhaktivinoda Ṭhākura
Verso 39

Adoro a Govinda, el Señor primigenio, la Persona Suprema, quien, permaneciendo establecido en formas como Rāma conforme al orden de Sus expansiones plenarias y porciones (svāṁśa, kalā, y otras), manifestó diversos avatāras por todos los mundos y también advino personalmente como el propio Śrī Kṛṣṇa.

Los avatāras encabezados por Rāma descienden de Vaikuṇṭha como expansiones plenarias (svāṁśa-avatāras). Kṛṣṇa, sin embargo, desciende personalmente desde Goloka junto con Vraja-dhāma.

Śrī Kṛṣṇa Caitanya, quien no es diferente de Kṛṣṇa, la Persona Suprema, también se manifiesta en esa misma forma original (svayaṁ-rūpa). Este es el significado más profundo del verso.